Gemeentegeluiden

Deze editie heeft het thema ‘Diepte’. Kijk hier voor de hele Gemeentegeluiden September 2015 [pdf].

Van de redactie

5544910829_61b16e131b_bHet woord ‘diepte’ is in de kern een ‘aards’ begrip. Als we over diepte hebben dan is letterlijk met dit woord een soort plaats met een bepaalde afstand bedoeld, bijvoorbeeld: de diepte van de zee, of diepte van een ravijn. In de figuurlijke connotatie komt de emotionele betekenis van het woord naast de eigenlijke betekenis te staan, zoals: iemand die in een diep dal zit, of de ‘diep’-gang van een gesprek, enz. Uiteindelijk wordt deze emotionele betekenis veel meer gebruikt dan het aardse begrip. Alleen kunnen we pas deze emotionele kant van het woord begrijpen als wij de aardse variant hebben kunnen ervaren, zoals o.a.: ‘dat laat diepe sporen achter’. Hierin houdt het woord ‘diep’ een gevoelswaarde in, maar we kunnen ons dat voorstellen aan de hand van onze ervaring wat ‘sporen’ zijn. Diepte wordt vaak in verband gebracht met ‘oppervlakkigheid’, maar dan als tegenstelling. We gebruiken het woord ‘diepte’ dan vaak als een soort overtreffende trap, ondanks dat we het dan niet als ‘diepste’ weergeven, bedoelen we het wel zo. We kaarten het aan om een overduidelijk verschil hierin aan te geven.

16775246879_7e0ae44d5e_mDat kunt u onder andere lezen in het stuk ‘Dat raakt diep’, waar het gaat over opvattingen over mensen die niet behoren tot de groepen in de samenleving die geaccepteerd zijn, of waar in de algemene opinie ‘wat’ mee is. Ongezouten kan men in anonimiteit van het internet zijn of haar mening ventileren. Zonder enige diepgang worden etiketten op mensen geplakt en worden confronterende toeschrijvingen het ‘raam uit geslingerd’. Daarin is voor mensen die geloof als de kernwaarde zien van hun bestaan natuurlijk geen ruimte voor. Daarin dienen zij het verschil te maken. Je kunt als gelovige daar echt niet omheen. Je zult in het gezicht van de ‘ander’ het goddelijke moeten ervaren. Daar past botheid helemaal niet bij. Leest u daarvoor het stuk: ‘diepte-diaconaat’. Ook kunnen we diepte ervaren als een donker gat, iets dat wij dan niet goed kunnen duiden. Het woord ‘diepte’ staat dan voor het onbekende. En het onbekende boezemt angst in. Het kwetsbare komt tot uitdrukking. We weten niet wat we dan moeten doen. In hoe wij die ander in de donkere diepte kunnen ontmoeten, ligt dan voor ons een opdracht. Ziet u daarvoor het stuk van Roos Ritmeester. Veel ‘on’-aardse verdieping en leesplezier toegewenst.

HvdW